Evenementen

2018

6-8 april

Camping De Paasheuvel, Vierhouten

Zoals elk jaar kregen we ook nu weer een uitnodiging voor het voorjaarsweekend binnen. De plaats van bestemming was camping De Paasheuvel in Vierhouten. Wij arriveerden op donderdag en een flink aantal van de clubleden was al aanwezig. De organisatoren waren Ruud en Ria Elbertse en Maarten Bökkerink. Nadat we het programma doorgenomen hadden, bleek dat er een kleine verandering in onze routine was gemaakt. In plaats van de borrel bij de vlag hadden we vrijdagavond een gezellig buffet in restaurant De Vossenberg. Dat viel zeer in de smaak, en Ruud opende het weekend met een speech, waarna we ons het buffet goed lieten smaken.

Het programma van zaterdag bevatte een excursie naar Elburg. En Elburg was de verrassing van de week, zogezegd. De geschiedenis van Elburg gaat ver terug. In 1233 verleende de graaf van Gelre Elburg stadsrechten.  Landbouw, visserij en de handel namen een belangrijke vlucht in de middeleeuwen. Vanaf 1367 was Elburg een Hanzestad. In de 2e helft van de 14e eeuw gaf hertog Willem I opdracht om een versterkte stad te bouwen. Dit werd de rechthoekige stad (370 bij 240 meter) met ommuring, zoals die op de maquette te zien is. Van 1392-1396 werd dit plan gerealiseerd en door de stad zelf gefinancierd.

We konden kiezen uit twee mogelijkheden: een rondleiding door het museum van Elburg of een stadswandeling. Na de koffie in het museum  splitste de groep zich. Een klein deel deed de rondleiding door het museum, wij ook. Het museum is gevestigd in het mooie 15e eeuwse St. Agnietenklooster. Hier woonde een zusterorde die leefde volgens de regels van Franciscus van Assisi. Na de reformatie in 1580 heeft het  gebouw talloze bestemmingen gehad, zoals school, woningen, pakhuis, azijnfabriek, stadsgehoorzaal en stadhuis. Momenteel is museum Elburg er gevestigd Het is een gotisch gebouw met een mooie binnentuin. De rondleiding werd gedaan door de directeur van het museum, ze wist erg veel en was heel enthousiast. Haar vader was burgemeester geweest van Elburg. We begonnen bij de maquette van Elburg in de Middeleeuwen.

Het was een mooie rondleiding. De geschiedenis van Elburg is al heel oud. Op de maquette zien we dat het een vierkante vestingstad was. De Vischpoort was in die tijd een dichte verdedigingstoren. In 1592, tijdens uitbreiding van de vesting-werken, maakte men er een doorgang in. Midden 19e eeuw  overleefde de Vischpoort de sloop van de vesting maar verloor wel haar deuren. Ter gelegenheid van deze gedenkwaardige feiten kreeg de Vischpoort op 27 juni 1992 opnieuw deuren. In de stadswallen zijn de kazematten nog te zien, de oudste nog bestaande kanonkelders van Nederland. Ook nog goed bewaard zijn de zg. muurhuisjes, kleine huisjes die tegen de stadsmuur aangebouwd waren. Hier ziet men hoe gezinnen honderd jaar geleden  leefden, met olielampjes, een waterpomp en een heuse kakdoos. In een van de zalen vind je een verguld zilveren wijnbokaal van Maria Catharina Feith, stichteres van het ouderenhuis Het Feithenhof. Zij had bepaald dat uit haar nalatenschap dit bejaardencentrum gesticht moest worden. Ze overleed in 1740 en ligt begraven in een kostbare graftombe in de St. Nicolaaskerk. Museum Het Feithenhof heeft zes themazalen. Een bezoek is de moeite waard. Ook vind je bv. een complete ouderwetse kapperswinkel, in zijn geheel overgezet in het museum.

Voor een impressie van de stadswandeling verwijs ik naar de foto’s, want die hebben wij niet gedaan. Bijzonder zijn de trottoirs in Elburg, hier is in de bestrating het beroep weergegeven van degene die in het betreffende pand zijn winkel had. Toen wij nog even de stad doorwandelden zagen we veel leden van de club die lekker een terrasje pikten, met bijbehorend drankje.

‘s Avonds konden we, inderdaad weer dank zij de zomerse temperaturen, deelnemen aan de barbecue, die heerlijk buiten gehouden werd op het terras van de villa die op de camping stond. Dank zij de nodige vrijwilligers ging het roosteren (en het keuren) van het vlees prima, iedereen werd voorzien van een drankje, alles ging van een leien dakje. En, zoals gezegd, het weer werkte aan alle kanten mee.

Zondagsmorgens was er de traditionele koffie, ook weer heerlijk buiten. Onze voorzitter bedankte de organisatoren en zij kregen een attentie voor het organiseren van dit weekend. De vaantjes werden uitgedeeld, en iedereen was het er over eens, dat het weer ons deze keer heel erg mee zat. We kijken al weer met plezier uit naar het najaarsweekend in Landgraaf.

Met dank aan een anonieme sponsor en Carlo Olie, voor hun bijdrage aan het weekend.

Daarna gingen we nog even met z’n allen op de groepsfoto.

Tot september!

Tineke Blankert

Bekijk hier de foto’s:

https://photos.app.goo.gl/ekoErWD5UfNHwW21A

2017

15-17 september

Camping De Krabbeplaat, Brielle

In Augustus 2016 werden wij de trotse bezitters van een caravan. En wat voor een caravan. Na alle luxe reizen die wij hebben gemaakt, vonden wij het toch ook wel erg leuk om te kamperen.

In 2016 zijn we een maand naar de Dominicaanse Republiek geweest, een reis met heel veel luxe. Bij terugkomst vroegen vrienden of wij een paar dagen naar Frankrijk naar de camping wilden komen. We dachten ooohhh, tja een camping. Dat is iets wat wij vroeger met onze ouders deden en nooit meer zouden doen. Toch maar een complete camping-tent-uitzet gekocht om voor 6 dagen naar Frankrijk te gaan. Wat bleek, we hebben een geweldige tijd gehad die kleine week. Onze vrienden waren een caravan aan het uitproberen. Op de laatste avond dat wij er waren zeiden ze dat ze de caravan gingen kopen. De moeder van de vrienden die er bij was zei; “ik had eigenlijk een veel luxere caravan gezien, een Elddis, maar die is eigenlijk meer iets voor jullie. Lekker vol luxe.” Martijn en ik zeiden; “wij een caravan nou echt niet.” Vaders zat al een filmpje te downloaden van de bewuste caravan, terwijl moeders de caravan omschreef: complete keuken, luxe afgewerkt, complete badkamer…. Nou, wij wilden zo’n sleurhut wel even zien. Bij de eerste 3 seconden van het filmpje waren we al om, het is echt een complete badkamer! In het kort, we zijn naar Nederland gereden en 3 dagen later konden we de Elddis ophalen. Martijn had gezien dat er een club van Britse Caravan eigenaren bestond. Zo zijn we vorig jaar september voor het eerst meegegaan met de club.

2017 is het jaar van de caravan geworden voor ons. We zijn 62 nachten op pad geweest. De afsluiting van het seizoen werd het najaarsweekend van 15 tot en met 17 september in Brielle. Ook wij zouden dit keer eerder aankomen dan het weekend gepland was. Woensdag zou onze vertrekdag worden. Dat viel in duigen. Precies die woensdag zou de eerste najaarsstorm van 2017 plaatsvinden en wel met stormkrachten van 10 à 11. Een wijs besluit werd genomen, we gingen een dag later. Dan maar op donderdag aankomen. Op donderdag op pad gegaan met nog maar een windkracht van 6 bij de Haringvlietbrug. Eigenlijk nog te hard om over de bruggen tussen Brabant en Zuid-Holland te gaan, maar ja we waren al op weg voor dat we dat door hadden. Daarbij, het was een half uur/drie kwartier rijden vanaf het thuisfront. We gingen met mooi en stralend weer op weg. Nooit bedacht dat de naweeën, van de hoeveelheid regen die was gevallen tijdens de najaarsstorm, nog voor verrassingen zouden gaan zorgen.

Camping De Krabbeplaat was de bestemming van dit najaarsweekend. We werden zeer hartelijk door de campingbeheerder ontvangen. Hij deelde mee dat er al heel veel clubgenoten van ons waren gearriveerd. De meesten maken er een mooie trip van met aansluitend, van te voren of er achter, extra dagen om zich voor te bereiden op het weekend of te kunnen bijkomen van alle ontmoetingen.

Er was een laan speciaal voor onze club gereserveerd. Helaas was het weer omgeslagen toen wij arriveerden. Vorige weekenden zag je bij aankomst veel volk op het veld. Dit keer zag je gordijnen open en dicht gaan. Iedereen zat lekker in zijn warme, droge caravan. Groot gelijk, want wat was het een rot weer zeg. We reden het veld op, slipten alle kanten op. Heel rustig doorrijden. Haaa dacht Martijn, nu kan ik eindelijk het knopje van de auto gebruiken voor onbegaanbaar terrein…. en daar stonden we muurvast! Met hulp van een aardige clubgenoot, die toevallig buiten liep om water te halen, kwamen we toch los. Voorzichtig weer verder en ja hoor we konden de caravan bijna, zo goed als, op de plek krijgen. Beetje spoorvorming hier en daar, maar de caravan stond.

We waren niet de laatsten die aankwamen. Nog een aantal clubleden kwamen vast te zitten of gingen toch maar op een andere plek staan.

Aan het einde van de dag kwam ook Maarten aan. We hadden afgesproken dat wij de eerste avond voor een maal zouden zorgen. Nou de Chinees in Oud Gastel had goed zijn best gedaan, dus er was een rijsttafel meegekomen. We hebben heerlijk gegeten en een goede borrel op het weekend genomen.

Omdat het vrijdag nog best koud en nat was zijn wij gaan winkelen in Rotterdam. En wel op het Zuidplein. Een plek we vaak als forensen langsrijden, maar eigenlijk nooit naar toe gaan. Het was een aangenaam shopmiddagje. Aan het einde van de dag hadden we een gezellige opening in het restaurant van De Krabbeplaat. Spontaan bleef er een groep clubleden zitten om het diner in plaats van in de caravan in het restaurant te nuttigen. De restaurantbeheerders waren zeer gastvrij en het was geen probleem. Al met al was het een gezellig gebeuren.

De zaterdag stond in het teken van de activiteiten. De keuze kon worden gemaakt uit een stadswandeling, te maken door Brielle of mee te gaan met de Spido voor een rondvaart over de Maasvlakte. Wij hadden gekozen voor de rondvaart. Wat was dat interessant, zeg! Ondanks het slechte weer zaten wij comfortabel en droog in een zeer mooie boot. Een boot die groot was, maar erg klein bij de torenhoge vaartuigen die wij hebben gezien onderweg. Toevallig lagen er die dag zoveel bijzondere vaartuigen, dat zelfs de gids hiervan ondersteboven was. Het bleek heel bijzonder te zijn. Voor mij had de rondvaart nog uren mogen duren. Maar ja…, helaas, zoals altijd zijn leuke dingen meestal snel voorbij.

Na afloop zijn Martijn en ik een visje wezen eten in Stellendam, op een steenworp afstand van Brielle.

Aan het einde van de dag werden we weer verwacht in het restaurant van de camping. Dit keer om gepland en met zijn allen uiteten te gaan. De gastvrijheid op zijn Rotterdams was weer aangenaam. Ook dit keer was het eten heerlijk.

Zondagochtend stond de traditie van het koffiedrinken en afscheid op het programma. En ja hoor, daar was de zon dan ook eindelijk. Helaas pas op het einde van het weekend, maar met een voldaan en zonnig gevoel hebben we het najaarsweekend van 2017 kunnen afsluiten. Ik weet niet of de campingbaas ook zo blij was met zijn veld na afloop, maar gastvrij was hij zeker!

Organisatie, onwijs bedankt voor het organiseren van dit weekend. Wij hebben weer erg genoten van de plek en de clubleden. Daarbij hebben wij mogen ervaren dat de Elddis ook bij slecht weer echt comfortabel is. Tot april 2018!

Martijn en Shirley ter Beest

Bekijk hier de foto’s:

https://photos.app.goo.gl/U6Po7dwzUvkfWLe92

2017

7-9 april

Camping ‘t Hop, Wijckel

Laat ik beginnen te schrijven dat degene die beloofd had een verhaal over dit weekend te schrijven, mij, na aandringen, heeft gezegd hier geen zin in te hebben. Vandaar dat ik zal proberen er een leuk verhaal van te maken.

Op de dag van aankomst werd iedereen hartelijk ontvangen door Harry, die er samen met Ineke een fijn weekend van hebben gemaakt.

Dit weekend kwamen 3 gastparen meegenieten van het weekend. Welkom jullie!

Vrijdagmiddag openden Wobp en Harry het weekend, onder het genot van een drankje. Harry gaf uitleg wat er gepland en misgelopen was voor dit weekend. Zaterdagmorgen gaan we het ir. D.F. Wouda Stoomgemaal bezoeken. Voor zaterdagavond hadden Harry en Ineke een optreden geregeld. Helaas kon dit door omstandigheden geen doorgang vinden. Daarvoor in de plaats hadden zij voor ’s middags een bezoek aan verschillende kunstenaressen in Workum geregeld.

Zaterdagochtend verzamelen, carpoolen en op naar het Stoomgemaal. Onder begeleiding van gidsen werden we in groepen rondgeleid door dit gemaal.

Het Wouda Stoomgemaal is gebouwd in de nadagen van het stoomtijdperk. In de 19e en eerste helft van de 20e eeuw stonden ’s winters grote delen van Friesland onder water en is in 1913 besloten het Stoomgemaal te bouwen. In 1920 werd het geopend door Koningin Wilhelmina. Het is het grootste, nog werkende, Stoomgemaal ter wereld. Het gemaal is genoemd naar Dirk Frederik Wouda en het ontwerp is gebouwd in de stijl van de Amsterdamse School. Het gemaal komt nu nog in werking bij extreem hoge waterstanden. De schoorsteen met een hoogte van meer dan 60 meter is een herkenbaar punt c.q. baken voor schippers op het IJsselmeer. Het gemaal staat sinds 1998 op de werelderfgoedlijst van Unesco.

In de 19e en eerste helft van de 20e eeuw stonden ’s winters grote delen van Friesland onder water en is in 1913 besloten het Stoomgemaal te bouwen. In 1920 werd het geopend door Koningin Wilhelmina. Het is het grootste, nog werkende Stoomgemaal ter wereld. Het gemaal is genoemd naar Dirk Frederik Wouda en het ontwerp is gebouwd in de stijl van de Amsterdamse School. Het gemaal komt nu nog in werking bij extreem hoge waterstanden. De schoorsteen met een hoogte van meer dan 60 meter is een herkenbaar punt cq baken voor schippers op het IJsselmeer. Het gemaal staat sinds 1998 op de wereld erfgoedlijst van Unesco.

Niet dat ik er veel verstand van heb, maar het was een indrukwekkende ochtend, die om half een ’s middags werd beëindigd.

Na de lunch ging het richting Workum, een leuk plaatsje, om in groepen de genoemde kunstenaressen te bezoeken.

De eerste kunstenares had het beheer over een Museum, er was een kunstenares die schilderijen maakte en haar man schreef hierover boeken. Het was een leuke verhalenmaker. Bij de laatste kunstenares konden we haar beeldhouwwerken bekijken. Zij gaf daarbij duidelijke uitleg dat van tevoren nooit bekend is welk beeld/voorwerp tevoorschijn zal komen als ze een stuk marmer had gekocht. Altijd afwachten wat het resultaat zal worden. Genoemde dames werden door Harry en Ineke verblijd met een prachtig boeket bloemen.

Het zonnetje stond hoog aan de hemel, dus jullie raden het al: het grootste gedeelte van de club ontmoette elkaar op het terras. Daar werd nog heerlijk nagenoten. Na het genot van een of meer drankjes, op naar de camping want ’s middags was er bij Trudy verkoop van spulletjes van clubleden ten gunste van de club. Deze verkoop heeft opgebracht 92 Euro.

’s Avonds hadden we een diner. In het restaurant voorzag men ons van heerlijke soep en een lekkere warme maaltijd. Jammer dat sommige gerechten op waren of koud, maar dat werd zonder mopperen aangevuld met nieuwe hete voorraad. Zelfs het toetjesbuffet moest wederom aangevuld worden. Ja ja, ons clubje mensen lust wel wat!!! Na het eten bleven we nog even gezellig nakeuvelen.

Zondagochtend, niet onder de vlag, maar op het terras bij het restaurant werden we getrakteerd op koffie met gebak.

Wobp heeft het weekend afgesloten met grote dank aan de organisatoren, Harry en Ineke Tjeerdsma, die het weekend samen, voor iedereen tot een fijn weekend hebben gemaakt. Na afsluiting werd er door iedereen driftig meegezongen voor de jarige Jannie Bolhuis.

Even later nam iedereen afscheid, helaas niet zonder enige problematiek!

Wil Keuter

Bekijk hier de foto’s:

https://photos.app.goo.gl/iiAtBiGSz2sWfsIC2

2016

16-18 september

Allurepark De Krakeling, Zeist

Eindelijk is het weer zover. Het Najaarsweekend van de Elddisclub staat weer voor de deur. Omdat de weersvoorspelling zo uitermate goed was, zeker voor september, zijn we met een 7-tal mede Elddissers al op de zondag voorafgaand aan het weekend naar Zeist gegaan. Daar hoefden we geen spijt van te hebben. Qua weer leek het wel hoog zomer.

Met zo’n klein clubje op een relatief klein veldje zijn de lijntjes naar elkaar ook wat korter. Dan een praatje hier, dan een kopje koffie daar. Handigheidjes uitwisselen. Hulp bij het bereikbaar maken van mobiel  en computer. Wij vonden het als beginnende Elddisleden (het was ons tweede weekend) heel gezellig. Bij een zoveelste Happy Hour kwam Gerrit (Weenk) op het idee om de volgende dag hamburgers te bakken. De bakplaat had hij mee, de hamburgers, broodjes enz. ging hij zelf inkopen. Als oud-slager wist hij wel waar hij zijn moest. De volgende ochtend ging hij iedereen af om te vragen wie er mee wilden eten. De animo was groot, zeker omdat op het eerste veld in de loop van de week er inmiddels ook al Elddissers bij waren gekomen. Wat hebben we heerlijk gegeten. Simpel en uitmuntend. Heerlijk klaargemaakt door Gerrit en Piet (van Leeuwen) op de op het veld staande picknicktafels. Kortom: voor herhaling vatbaar!

Nu ik voor het schrijven van dit verslag voor “de Nieuwsbrief” ben gevraagd, wil ik gelijk van de gelegenheid gebruik maken om voor te stellen de Nieuwsbrief om te dopen in: Clubblad. Bij een nieuwsbrief denk ik aan de getypt A-4tje, maar deze “gids” ziet er zo mooi uit, dat het een daarbij horende naam verdient. Jammer dat Norbert (van Eekeren) niet meer in de gelegenheid is om de prachtige lay-out te verzorgen. Hij heeft voor al dat werk terecht een speciaal woord van dank voor gekregen met een presentje. Nu we het toch over uitdelen van presentjes hebben wil ik ook Trudy (Kropff) aanhalen. Zij heeft in het geheim ons nieuwe clubvlaggetje, met het nieuwe logo, gemaakt. Ondanks dat haar gezondheid de laatste tijd een beetje te wensen overlaat, heeft ze toch een prachtig product afgeleverd. Zij kreeg hier ook mooie complimenten en een cadeautje voor. Hopelijk is ze snel weer de “oude”. Het nieuwe vlaggetje is gesponsord door Cor Olie Recreatie uit Bergschenhoek en Carlo, van het bedrijf, deelde ze uit tijdens een Happy Hour. Tijdens diezelfde bijeenkomst werd ook de vlag met het nieuwe logo en de nieuwe naam gehesen. De nieuwe naam is gekozen om meer leden te krijgen die niet alleen met een Elddis reizen, maar nu zijn ook andere Engelse caravanbezitters welkom. De nieuwe naam is: NEDERLANDSE CLUB VOOR BRITSE CARAVANS

Het hele weekend is uitmuntend geregeld door Marijke en Aart (Klaassen), Leo Donkers en Tonny Verkerk. Zij hadden een zoektocht georganiseerd door het Nationaal Militair Museum in Soesterberg waarbij een winnaarsprijs en poedelprijs werden uitgereikt bij de laatste koffie met gebak (gesponsord door Weel Caravans te Alkmaar). Ook kregen we het traditionele vaantje uitgereikt.

Ook een prachtige rondvaart door de wateren van Amersfoort was voor ons georganiseerd. Wat was dat mooi en, ondanks de dreigende donkere wolken, bleef het, wonder boven wonder…, droog. Onze gezamenlijke traditionele maaltijd bestond uit een heerlijke Indische rijsttafel. Dat was smullen. Iedereen genoot met volle teugen!

Nog een ander punt waar iedereen erg blij mee was en zeker niet vergeten mag worden, was natuurlijk het lekkere ontbijtje dat op zaterdagochtend bij iedereen om 8 uur voor zijn deur lag. Wat een verrassing!

Zondag was het voor de meeste mensen afgelopen met het gezellige weekend. Sommigen bleven nog tot maandag en enkelen zelfs nog wat langer.

Samengevat kunnen we terugkijken op een heerlijk najaarsweekend. We kunnen al weer uitkijken naar het Voorjaarsweekend in Friesland!

Jeanine Hensbroek

Bekijk hier de foto’s:

https://goo.gl/photos/jKUkUGrFqx68jBEAA

2016

8-10 april

De Witte Berg, Ootmarsum

Al twee maanden voor het weekend, 8, 9 en 10 april, konden we inschrijven voor het weekend in Oud Ootmarsum in het mooie Overijssel. Ditmaal georganiseerd door Corrie en Gerrit Azink en Wil en Harry Keuter. Na lang zoeken hadden ze een mooie camping gevonden, “De Witte Berg” met ruime comfort plaatsen.

Op zaterdag 2 april gingen we op weg vanuit Nootdorp naar het oosten. Onderweg bij Reeuwijk ontmoetten we Trudy en Hans om samen op pad te gaan. Zo rond 13:00 uur kwamen we aan en werden met open armen ontvangen door de organiserende teams. Al gauw kregen we een tasje met informatie van de omgeving. En wat dacht je; geen plastic zak, maar een met liefde gemaakte stoffen tas met het geborduurde logo van de Elddis caravan club er op. Zo origineel en wat een werk.

Na een bakkie koffie een plekje gezocht voor de komende week, heerlijk in de toen nog schijnende zon. Een mooie plek gevonden naast de nieuwe vlaggenmast. Zondag werd door onze weervoorspellers een stralende dag beloofd, maar helaas kregen we niet meer dan een schamel zonnetje te zien. Ook maandag was het een grauwe dag, dus besloten we met de aanwezige leden naar Nordhorn in Duitsland te gaan voor wat inkopen en onze benzine tank weer te vullen. En toen Dinsdag, wat een weer, de regen kwam met bakken naar beneden. Ja, dat kan de grond niet verwerken en wat erger was, waar moeten we heen met de “happy hour”? Wil Keuter had dat helemaal voor elkaar; we mochten van de campingbaas de schuur gebruiken. Dat werd al een feest met heerlijke hapjes!

Verder in de week kwamen meerdere leden naar de camping, tot we er vrijdagmiddag allemaal waren. Het is weer als vanouds heel gezellig. Ook onze drie aspirant leden proefden al de sfeer van onze club.

Tijdens de openingsspeech van onze voorzitter stelden onze nieuwe leden zich voor. En met een toost werd het weekend geopend. ’s Avonds heerlijke koffie met een flinke krentenmik, gesponsord door de Fa. Weel. De avond werd gevuld met mooie verhalen uit de streek van Ootmarsum door een verhalen verteller. En zo werd het zaterdag, wat zou het team voor ons bedacht hebben? Om 10:00 uur op pad naar Agelo alwaar drie huifkarren voor ons klaar stonden. Getrokken door mooie Friese paarden gingen we op pad. De ruim twee uur durende rit door het Twentse landschap met een stop in de stad Ootmarsum en met een lekker drankje onderweg vloog de ochtend  voorbij. De middag was vrij te besteden en om 18:45 uur werden we weer verwacht in het restaurant van de camping. Daar kregen we een heerlijk uitgebreid diner buffet. Daarna zou BONANZA ons in de avond vermaken, maar wat en wie zou Bonanza zijn? Daar kwamen we al gauw achter. Nadat het een en ander was geïnstalleerd kwam een vrolijk uitgedoste man ons vertellen dat we “ik hou van Holland” gingen spelen.

U begrijpt het al de Dames tegen de Heren.

Wat was het spannend. De Heren stonden lange tijd op voorsprong, maar helaas, na een paar draaien aan het rad kwamen ze niet echt hoger. Volgens de Heren was er aan het rad gerommeld want het draaide driemaal achter elkaar een twee en dat vonden ze geen toeval. Wij schoten de Heren voorbij tot hun laatste draai, Henk Tol draaide honderd punten!!

Dan de laatste ronde: wie zingt en presenteert het mooist het lied MANUELA….. De Dames maakten daar een mooi spektakel van. Het volledige Drama van Manuela kwam voorbij en zo kregen we er vijftig punten bij en wonnen we met acht punten meer. Het was een geweldige avond en na een laatste drankje lekker naar de caravan.

En zo was het al weer zondag. De weergoden waren ons goed gezind, dus met z’n allen met koffie bij de vlaggenmast en sloot onze voorzitter het  leuke voorjaarsweekend af.

Wat waren we blij, we kregen een mooie prijs: alle Dames een fles drank gesponsord door de dochter en schoonzoon van Gerrit en Corrie Azink.

Gerrit, Corrie, Harry en Wil: Chapeau!

Wil Baas

Bekijk hier de foto’s:

https://goo.gl/photos/KE8vMeR3p118Z69k6

2015

18-20 september

Landal Esonstad, Anjum

Allereerst wil ik bedanken: Sjonja, Henk, Alet en Bob!!!!
Een weekend organiseren voor zoveel mensen met een beperkt budget is geen bagatel.
Dus nogmaals hartelijk dank, wij hebben er van genoten.

Vrijdag in de namiddag arriveerden wij dus op camping Landal Esonstad te Anjum.
Een enorm groot, weids mooi groen veld omgeven door slootjes waar de eendjes statig voorbij zwommen en niet te vergeten de zwanenfamilie.

De hartelijke ontvangst, het wel en wee van elkaar te horen, geeft een warm gevoel van saamhorigheid. Verdrietig om te horen dat een aantal echtparen hun caravan zijn verloren door de brand in Rijsenhout. Hopelijk biedt de verzekering weer mogelijkheden, al met al een hele nare ervaring.

De opening werd verricht door Harry, in verband met afwezigheid van Wobp en Fred, op vrijdagmiddag om 16.00 uur. Sjonja las het programma in grote lijnen voor. En wie kwam daar aanrijden als allerlaatste gast net op tijd “onze” Maarten! Ook fijn dat hij er weer bij was.

‘s Avonds 18.15 uur op naar de Bonifatiuskapel, een bevlogen gids heeft ons verteld over de geschiedenis van Bonifatius. De terp van Dokkum begon als Europees pelgrimsoord voor de heilige Bonifatius die in Dokkum is vermoord. De bron bij de kapel en het processiepark is een natuurlijke wel, die hier al eeuwen werkzaam is. Ook komen er nog steeds mensen die water in flesjes doen en hopen dat het genezend werkt voor hun probleem, het gaf mij een klein beetje een “Lourdes” gevoel. Zoet bronwater in zilt gebied was onmisbaar voor de vroege ontwikkeling van Dokkum als noordelijkste havenstad van Nederland aan de waddenkust. En natuurlijk Titus Brandsma een Friese pater-karmeliet die in 1942 in het concentratiekamp te Dachau is gestorven. Hij was kritisch ten aanzien van het Duitse nationaal-socialisme en dan was je de pineut. Ook de expositieruimte waar een film werd getoond over Bonifatius en Titus Brandsma was interessant en gaf een beeld van de bedevaarttradities in Dokkum. Door Bonifatius is de stad Dokkum in Europa verbonden met de steden Crediton in Engeland, zijn geboorteplaats en Fulda waar hij is begraven.
Na afloop kregen wij een lekker kopje koffie, in Dokkum was er koopavond; maar de meesten reden terug naar de camping.

Zaterdag 12 uur, vertrek naar Leeuwarden. Verzamelen op het plein bij de Oldehove toren. Er werden 2 groepen gevormd (mannen- en vrouwengroep). De ene groep ging naar het Grutterswinkeltje en Boomsma Distilleerderij. De andere groep ging de Oldehove toren in om die te bezichtigen.

Leeuwarden is ontstaan door samenvoeging van de dorpjes Oldehove, Nijehove en Hoek. In 1435 er was behoefte aan een groter Godshuis en dat werd de Sint Vitusbasiliek. De Leeuwarders wilden net zo’n hoge toren als de Groningers (de Martinitoren). Er werd actie gevoerd er kwam veel geld binnen uit heel Friesland. Bijna een eeuw later op 28 mei 1529, kreeg Jacob van Aaken opdracht om een kerk en toren te bouwen. Hij had alleen ervaring met bouwen op stevige ondergrond (rotsgrond) maar aangezien er op klei werd gebouwd werd het al snel duidelijk dat hij scheef zou gaan staan. En dat was goed te merken, want je evenwichtsorgaan raakte aardig van slag.

Museum Grutterswinkel in het hartje van Leeuwarden is een echt authentiek kruidenierswinkeltje, gevestigd in een 17 e eeuws pand in de Nieuwsteeg. In 1973 liet mevrouw IJsbranda Feenstra de kassa voor het laatst rinkelen. Met hulp van sponsors en donaties kon het als cultuurhistorisch Museum blijven bestaan. Ook werden wij getrakteerd op koffie en oranje koek, je waande je echt in de vorige eeuw!
In het Boomsma distilleerderij museum werd verteld hoe o.a. Boomsma Beerenburg wordt gemaakt.In het proeflokaal kon iedereen de drankjes keuren.
De aanbieding van Cloosterbitter in mooie stenen kruiken ging vlot over de toonbank.

Daarna zijn we op eigen gelegenheid het centrum van Leeuwarden ingelopen, prachtig weer de terrassen zaten vol en het was er erg gezellig. Ook mooie winkels, een stad om zeker nog eens te bezoeken.

Tegen 19.30 werden wij in het restaurant de Waegh in Esonstad verwacht waar een heerlijk buffet klaarstond. Het was een beetje jammer dat het behoorlijk regende de barbecues stonden buiten het was niet uitnodigend om buiten een hapje te eten.
Rond 24.00 lagen de meesten op een oor denk ik.
Zondag 10.30 afsluiting weekend door Harry. Weer lekker aan de koffie; ook werden de prijzen van de Quizvragen uitgereikt. Harry Keuter (troostprijs)

3e prijs: Jannie Bolhuis

2e prijs: Harm Eigeman

1e prijs: André Bok

Sjonja, Henk, Alet en Bob, bedankt voor het organiseren van dit geslaagde Elddisweekend.

PS.Nu weer op naar het voorjaarsweekend 2016: vol verwachting!

Mag ik van deze gelegenheid gebruik maken om, mede namens alle leden, Yvonne en Bram, die zich toch ook hadden ingeschreven dit weekend mee mogen te beleven, HEEL VEEL STERKTE GELUK en BETERSCHAP toe wensen. Wij denken aan hen.

Jeanne Lammers

Bekijk hier de foto’s

https://picasaweb.google.com/117875969782708858210/6278553779184186049

 

Het voorjaarsweekend van 2015 vond plaats op 10, 11 en 12 april.

Locatie:

Boerderij-camping Nederrijkswald,

Zevenheuvelenweg 47,

6571 CH Berg en Dal.

http://www.nederrijkswald.nl/pages/nl/camping.php

‘t Weekend stond in het teken van het 15-jarig bestaan van onze club.

We kijken terug op een zeer geslaagde rally. Dank aan alle deelnemers, sponsors en

Het Groot Elddis Keukenteam, dat voor de catering en de organisatie tekende.

Complimenten voor de campinghouder en z’n team van medewerkers!

Exif_JPEG_PICTURE

Door de swingende klanken van de DD HOT 5, knalden zaterdagavond de pannen van het dak.

Exif_JPEG_PICTURE

DD HOT 5 uit Dordrecht.

Op verzoek een vooruitblik op het verslag en foto’s van dit weekend.

Exif_JPEG_PICTURE

Exif_JPEG_PICTURE

Exif_JPEG_PICTUREElddis 2015-10-04 Diner (2)

Elddis 2015 Voorjaarsweekend Berg en Dal (66) Elddis 2015 Voorjaarsweekend Berg en Dal (69)

10-12 april

Camping Nederrijkswald in Berg en Dal

Mijn eerste ervaring met de caravan  én de Elddis Caravanclub was geweldig! Ik viel met m’n neus in de boter, want tijdens dit weekend werd het 15-jarig bestaan gevierd.

Woensdag ‘s morgens met Johan vertrokken richting Berg en Dal. Toen we daar aankwamen stonden er al enkele caravans en zaten er mensen buiten, lekker aan een drankje. We werden enthousiast ontvangen en het klikte meteen.

Donderdag zijn we op eigen gelegenheid naar Kleve geweest, alwaar meerdere Elddissers zich of op het terras of in het centrum bevonden.

Vrijdag buiten gezeten, het was prachtig weer, heerlijk! ‘s Middags om een uur of vier ‘happy-hour’ bij de vlag en ‘s avonds werd het weekend officieel geopend door het G(root) E(lddis) K(eukenteam) en voorzitter Wobp. We werden getrakteerd op koffie met heerlijk gebak.

Ter gelegenheid van het jubileum kregen alle leden, ter herinnering, een mooie witte paraplu. Daarna werd er nog gezellig een drankje genuttigd.

Zaterdagmorgen allemaal verzamelen om het Bevrijdingsmuseum in Groesbeek te bezoeken. Tussen heuvels en bossen is het verleden tot leven gebracht in het Bevrijdingsmuseum. In dit museum maak je de aanloop naar de oorlog mee, ervaar je de bezettingstijd, vier je de Bevrijding en zie je de wederopbouw van Nederland en Europa. Door middels van geuren, interactieve presentaties, diorama’s, modellen, originele films en geluidsfragmenten wordt de bevrijding op boeiende wijze verbeeld. Het museum toont aan jong en oud de actuele betekenis van democratie, vrijheid en mensenrechten. Dat was heel interessant! Na afloop kregen we een heerlijke lunch en waren we de rest van de middag vrij. Vanwege het koude weer en de regen kropen we gezellig, met Leo en Tonny, in onze caravan.

Om zes uur werden we in de kantine verwacht om te genieten van een heerlijk Italiaans Buffet. Daarna was er live muziek. Wat een geweldige band…! De beentjes gingen van de vloer.

Het was ontzettend gezellig!

Zondagmorgen gezamenlijk koffie gedronken in de kantine en werd het weekend officieel afgesloten. Maar…, voordat we aan de koffie gingen eerst nog even allemaal op de foto.

Ik kan niet anders zeggen, dan dat ik ontzettend heb genoten van deze eerste ervaring met kamperen én de Elddisclub.

Met dank aan de organisatie van dit weekend kijken wij al uit naar de volgende ontmoeting in september!

Edith van Beem

Bekijk hier de foto’s:

https://picasaweb.google.com/117875969782708858210/20151107Voorjaarsweekend201502?authkey=Gv1sRgCLiWnfHWgOO_zgE

2014

19-21 september

Oostappen Vakantiepark Blauwe Meer, Lommel (België)

Donderdagochtend vanuit Friesland vertrokken voor een gezellig Elddis weekend naar België.
Onderweg geen problemen en zo kwamen we in de loop van de middag aan op de camping waar we een plek konden kiezen.
Tijdens onze installatie kregen we gelijk door dat er wat aan de hand was bij de vijver. Daar maar eens even gekeken en konden we meteen aansluiten voor de polonaise.
De muziek en zang werd verzorgd door een locale muzikant die belangeloos zijn kunsten aan had geboden. Geweldig!
Na een hapje en een drankje maar eens voor het eten gezorgd en in de caravan de boel aan de kant gemaakt. Genoeg stroom en stromend water, centraal antenne systeem, eigen afvoer, prima voor elkaar. Heleen en Jaap kwamen tegen 6en ook aan en dat met een andere Elddis als wat we gewend waren. Wel mooi trouwens.

De volgende ochtend maar eens bijgeslapen van alle sores van de afgelopen week.
Lekker ontbijtje en een vers kop koffie. Zo, de dag kan niet meer stuk…..:)
Deze dag stond in het teken van de Belgische kleuren. ‘s avonds zou er een soort van catwalk zijn om de mooiste creaties te laten keuren door een deskundig team.
‘s Middags was er natuurlijk de Elddis welkomst-ceremonie en ontvangst door het bestuur en de organisatie van dit weekend. Daar mochten we ook vernemen wat er de volgende dag op het programma stond en dat was wel even slikken. Ik heb nogal wat last van mijn rug en knieën :(.
‘s Avonds de catwalk met als terechte winnaars Corrie en Gerard Tode.

Zaterdag heerlijk met de Belgische trein naar Lier. Dit wat erg knus en gezellig. Ook nog een heerlijke koek van de jarige Lyda. We kregen ook een enveloppe met zakgeld mee…:)
In Lier in optocht naar het groots museum van klokken en andere tijdsaanduidingen.
Schitterend ook het boottochtje met alle bezienswaardigheden en informatie.
Petje af voor de organisatie.
Tijdens het lunchen mooi de gelegenheid gehad om toch enkele Belgen te vragen naar de uitdrukkingen op het vragenlijstje, in het stadje en op het perron zag je toch opmerkelijk veel Elddis-leden in gesprek met de Belgen.
Onderweg naar het station eens een boekenwinkel in gelopen opzoek naar informatie…
Ah gevonden…
En wij waren opnieuw de gelukkigen voor de koektrommel, zelfde vorm maar andere inhoud die we op de vrijdagavond per opbod hadden verkocht.
De zaterdagavond lekker gegeten en de avond werd afgesloten met een zing- en accordeonfeestje.
Uit volle borst werd er meegezongen, tot laat in de avond. Het was nog lang rumoerig in het kamp.

Zondagochtend regende het, opnieuw naar het restaurant waar de koffie met likeur en slagroom klaar stond… voor de afsluiting van dit gezellige weekend in Lommel.

Voor het volgend weekend is de organisatie in handen van het Groot Elddis Keukenteam en daarna zijn wij aan de beurt samen met Bob en Alet van den Noort.
Onze organisatie draait op volle toeren om alles uit te vinden, uit te zoeken, plannen maken,
bekijken van diverse locaties, overleg onder elkaar. Een tipje van de sluier; we gaan naar Esonstad te Anjum, in het weekend van 18 t/m 20 september 2015.
Enkele adviezen: neem vooral fietsen mee, vergeet de zwemkleding niet en ook de golfspullen kunnen dit keer mee, alsmede wat warme kleding.
Een groot pluspunt; er is 16 Ampère stroom, voor de grootverbruikers onder ons.
We sluiten dit af met onze zin,

IT GIET OAN! HENK & SJONJA VERBEEK

Bekijk hier de foto’s:

https://picasaweb.google.com/117875969782708858210/20150201Najaarsweekend2014?authkey=Gv1sRgCI7Km8XMofrfXQ

11-13 april

Camping De Watersnip in Petten

Woord vooraf: In dit verslag is redelijk wat humor ingebouwd, “zie het met een Knipoog.”

Eerder gaan naar het Elddis weekend is geen straf. Direct bij aankomst even iedereen gedag zeggen en zoenen. Al bevalt dit bij de één beter dan bij de ander. Maar gelijk met de neus in de bitterballen gevallen. Mocht het nog eens nodig zijn om een andere naam te gaan voeren, dan stel ik voor om deze vereniging de afkorting mee te geven B.E.B.C, ofterwijl de Bitterbal Etende Britse Caravanclub.

In de middag kwamen de verslaafde BB-eters bij elkaar om, in samenwerking met een trekzak artiest, de camping op zijn kop te zetten. Er werd niet geschroomd om de naam van medeleden te misbruiken. Dit lid werd zo boos dat hij de campingbeheerder verzocht heeft in te grijpen. De vraag was hoe doe je dit zonder op te vallen? Snel waren we eruit! Stroom uitschakelen, dan raken ze in paniek want de BB kunnen ontdooien. Al snel was het rustig en konden ze weer in hun jacuzzi gaan zitten.

De organisator wilde ons de volgende morgen, buiten het weekend om, even de trots van Anna Paulowna laten zien, “Klein Keukenhof”. De rit daarheen was mooi, maar waar in hemelsnaam werden we naar toe geloodst. Ieder moment verwachtte je een muur met kranten op een wand waar Nederland ophield. Aangekomen waren we toch verbaasd over de schoonheid van dit park.
Trots liepen Jan en Cintha achter de horde aan om hun reacties te zien.

Bij de officiële opening van het weekend moest de voorzitter wel de stem verheffen omdat de geluidsinstallatie net een vrije dag bleek te hebben. Gelukkig hadden de hapjes ma(a)k(st)ers geen vrije dag. Een bezoek aan een bloembollenteler stond op het programma. Rijdend door prachtige velden met de mooiste bloembollen kwamen we aan bij Firma Van Lierop, een bedrijf dat al 65 jaar bestaat. Wel even parkeren met 22 auto’s, gelukkig plaats genoeg. Zelf was ik als stadsmens niet op de hoogte dat in dat deel van ons kikkerlandje ook bollen werden gekweekt. Alleen Hillegom en Lisse stond in mijn geheugen. De directeur loodste ons met enige trots door zijn bedrijf; zelf kon ik de draad niet direct oppakken omdat ik geen bloembollen zag. Maar we zaten buiten het seizoen. Interessant was alles wel en volgens mij was ieder onder de indruk van de omvang van zo’n bedrijf. Indrukwekkend was de rooimachine die door camera’s werd bestuurd. Voor de prijs die je daarvoor moest betalen kon je een riant huis laten neerzetten. Verbaasd waren we dat de spoorbreedte maar 1.50 meter was om goed in de veldsporen te blijven. Al met al een geslaagde excursie waar een stadsmens en anderen veel van hebben opgestoken.

Terug op de camping!

Bij aankomst stond de koffie met boerencake (kan niet anders in die buurt) al klaar (gesponsord door de Firma Weel). Later op de avond werd er een film vertoond van het helaas verdwenen bedrijf van Jan en Cintha (dat laatste mag ik niet onvermeld laten). Daarin waren de bollen wel te zien en was mijn avond weer goed. Wel was bijzonder, dat je Jan daar bezweet aan het werk zag. Ik ken hem alleen zittend voor zijn voortent met een glas in zijn hand. Maar hij heeft ook gewerkt dat maakten de beelden wel duidelijk. Mooi bedrijf geweest Jan, jammer dat het niet is voortgezet. De lentetuin kwam ook nog in beeld maar “Klein Keukenhof” maakte toch meer indruk op ons. Na het gezellige napraten was het tijd om naar de familie deken in de lakenstraat, nummer kussen te gaan.

Zaterdag, de Broeker Veiling.

Soep met een broodje raket stond op het menu in dit geval wel even de knip trekken. Een oude veiling waarop door de veilingmeester (was dit keer een dame) werd uitgelegd hoe het e.e.a vroeger te werk ging. Ze bracht het op humoristische wijze en was vooral duidelijk. Nu zijn er mensen die gek op uien zijn maar het is wel overdreven om 65 kilo te kopen terwijl AH er vol mee ligt. Maar bang dat anderen haar voor zouden zijn drukte Lous snel op de knop. Vanaf dat moment is haar naam veranderd in uien Lous. Nu stond daar ook nog een palingroker, verdere uitleg is denk ik niet nodig. Er waren er die de hele middag hebben rond gelopen met een vette bek. Vooral één met krullend haar!

Om 17.00 uur werden we verwacht in de recreatiezaal van De Watersnip waar ons een zeer uitgebreid warm/koud buffet werd aangeboden. Nu dacht ik dat het Groot Elddis Keukenteam dit had geregeld, maar dat bleek onjuist. Het was De Watersnip die dit had verzorgd. Onze complimenten voor de verzorging hiervan. “Wie hier met honger vandaan is gegaan was te lui om top te staan.”

Daarna kwam het Pettens koor “Tot De Laatste Druppel”, waar zelfs Jan en Cintha plaats in hadden. Later bleek dat Jan de voorzitter was, dat zou je toch niet zeggen met dat rode overhemd aan. Er werden veel oude Hollandse liederen gezongen en de zaal deed lekker mee. De handjes gingen de lucht in en soms ging men achter elkaar lopen, dat noemt men ook wel de polonaise. Volgens mij kon de dirigent het halverwege de avond niet meer aan. Gelukkig was er een beroepsdirigent in de zaal en heeft het even overgenomen en er zat gelijk weer power in het koor. Omdat er bij de Elddisclub kosten noch moeite gespaard worden, waren er nog 2 topzangers uitgenodigd. Die gaven een spetterende show. 1 ervan viel met zijn knie op de rand van de metalen plaat. Knie kapot , maar met een pleister werd het weer opgelost. Dit tweetal was zo goed dat het Koor wegliep. Toen het koor naar huis ging is er door een discjockey gezorgd dat de avond verder ook gezellig bleef en gingen de voetjes van de vloer. Ook heb ik stellen gezien die meer aan het schuifelen waren en met hun gedachten al in de caravan zaten. Het was nog lang onrustig in Petten!

Zondagmorgen werden door de voorzitter de organisatoren bedankt voor hun inzet en ontving iedereen nog een prachtige schaal met narcissen.

Persoonlijk vond ik het een geslaagd weekend met afwisseling en gezelligheid. De vier organisatoren Jan ,Cintha, Leo en Tonny, bedankt!

Het volgende najaarsweekend zal plaatsvinden in BELGIË. Wat moeten we ons daar nu van voorstellen? Zeker weten dat het weer gaat slagen en: vergeet je paspoort of ID niet. O ja, het thema is: de kleuren van de Belgische vlag (hoe zijn die ook al weer ?)
André Bok (je weet wel, van BOKKIE BOKKIE BÈÈÈÈ)

Bekijk hier de foto’s:

https://plus.google.com/photos/117875969782708858210/albums/6111563162075931281?authkey=CIGsiYKjjLLxfQ

2013

20-22 september

Camping ‘t Weergors in Hellevoetsluis

Vooraf in nevelen gehuld

Sinds december 2012, kort na de aanschaf van een Elddis caravan, zijn wij lid van de Elddis Caravanclub Nederland. Ons 1e Elddis-weekend, het voorjaarsweekend 2013 in Otterlo hebben wij als zeer prettig ervaren, waarbij wij terugdenken met woorden als hartelijk, gastvrij en behulpzaam. Dat wij daarbij als stel, dat nooit bingo speelt, naar huis gingen met het merendeel van de bingoprijzen heeft uiteraard onze toch al zeer positieve opinie over dit weekend nog eens extra versterkt.

Gezien onze zeer positieve ervaringen met Otterlo was er dus geen enkele twijfel over het najaarsweekend in Hellevoetsluis. Wij schreven ons in. Mysterieus was wel het dringende verzoek zo spoedig mogelijk een kopie van het paspoort of rijbewijs op te sturen. Waar was dat allemaal voor nodig? Nadere toelichting ontbrak. Dat bleef dus gissen. Nieuwsgierig als ik ben, ging ik via Google op zoek wat er in Hellevoetsluis en omgeving wel zo beveiligd zou moeten worden voor brave Elddis clubleden dat je daar slechts toegang zou kunnen krijgen na eerst gescreend te zijn.
Via Google kwam ik niet verder dan dat er in Hellevoetsluis wat gebouwen zouden staan van het Ministerie van Defensie. Zouden ze daar nu zo moeilijk doen?

Terwijl het officiële Elddis-weekend duurt van vrijdagmiddag tot zondag rond het middaguur besloten wij er twee daagjes aan te plakken. We gingen een dag eerder en zouden een dag langer blijven. Wij gingen donderdag rond het middaguur van huis en dachten als één van de eerste Elddis-leden op de camping in Hellevoetsluis aan te komen. Nee dus. Op het Elddis-terrein stond al een equipe of twintig. Ons werd goed duidelijk dat met ons vele andere Elddis Clubleden niet konden wachten totdat het weekend zou beginnen en dat de reünie van Elddis-vrienden al was begonnen. We werden begroet als oude vrienden en er werd ons een plek gewezen voor onze caravan. Nadat we ons hadden geïnstalleerd ging ik toch hier en daar eens vissen.

Had iemand enig idee waar dit paspoort voor nodig was. Niemand wist het en de organisatie van het weekend hield de kaken op elkaar. De nevelen bleven. Na het avondeten in onze caravan ging ik samen met onze boxerhond Kobus – hij moest toch uit – op onderzoek uit. Het werd al donker, maar zo’n hond geeft je een goed excuus om een flinke wandeling te maken en rond te kijken. Wij waren al een behoorlijk eind op weg toen we werden overvallen door een enorme regenbui. Van rondkijken kwam weinig meer. Hoe kwamen we zo snel mogelijk weer bij onze caravan? Na anderhalf uur kwamen Kobus en ik kletsnat en weinig wijzer weer op de camping terug.

Op vrijdag kwamen nog wat laatste equipes aan en op vrijdagmiddag rond 17.00 uur werd het Elddis najaarsweekend 2013 officieel geopend met een toost; een glaasje bubbels. We kregen daarbij ook te horen wat we al lang wisten: “om 18.30 uur verzamelen bij de ingang van de camping en zorg er voor dat je dan de avondmaaltijd achter de rug hebt.” Dus wij vroeg eten en dan nog even snel de hond uitlaten. Toen ik met Kobus rond 18.00 uur de camping afliep, was daar een chauffeur met een grote autobus zoekende waar hij die het beste kon neerzetten. Ik sprak hem aan en vroeg hem waarvoor hij kwam. Voor de Elddis-club antwoordde hij. Ik probeerde hem uit te horen. Hij vertelde dat we naar het havengebied zouden gaan. Waarvoor die paspoorten nodig waren, bleef vooralsnog gissen. Rond 18.30 uur was het, conform het programma, verzamelen bij de ingang van de camping.

We stapten in de bus en gingen op weg. Het werd een indrukwekkende trip. We reden het havengebied in en kwamen zo op de 1e en 2e Maasvlakte. Normaliter kom je hier niet zo gauw, want in je vrije tijd zijn er heel veel meer plekken die eerder zou bezoeken dan dit. Uiteraard krijg je via de media wel iets mee van dit gebied, maar dat dit gebied zo groot en uitgestrekt is, dat had ik niet verwacht. Op dat uitgestrekte gebied bleken nog slechts hier en daar bedrijven te staan, waarvan vele nog vele ver verwijderd van de buurman. In de loop van de komende jaren zal hier ongetwijfeld nog veel worden bijgebouwd. De trip stond, zo werd ons verteld, speciaal ’s avonds op het programma omdat de lichten van de raffinaderijen en de overige bedrijven voor een zeer bijzonder gezicht op het gebied zorgden. Op enig moment werd ons tijdens de bustour duidelijk waarvoor dat paspoortgedoe nodig was. Wij gingen naar de containerterminal van ECT. Jan van Harten, naast Gerard Tode en Corrie en Rina, organisator van het weekend, had het bij zijn werkgever geregeld gekregen dat wij een bezoek mochten brengen aan de ECT-terminal. En voor ECT en zeker ook voor haar bezoekers gelden strenge veiligheidsmaatregelen, onder meer omdat de havens en terminals veelvuldig worden gebruikt/misbruikt voor het smokkelen van verdovende middelen en ander duister spul. Dus moesten wij Elddis-leden ondanks het feit dat wij allen van onbesproken gedrag zijn – daar bestaat geen twijfel over – van te voren gescreend worden.

Tijdens de bustrip over het ECT-terrein kregen wij uitgebreid uitleg over de containerhandling bij ECT; 24 uur 7 dagen per week, en in zeer hoge mate computer gestuurd, waarbij het computersysteem ook nog precies blijkt te weten waar de diverse containers zich bevinden. Voor mij als leek, is dit op het onmetelijke ECT-terrein het zoeken naar een speld in de bekende hooiberg, maar de ECT-computer weet het precies, aldus Jan. Hij vertelde ook nog dat ECT een paar jaar terug bij de overschakeling naar een nieuw computersysteem een paar dagen een enorme storing heeft gehad. Het gevolg: een paar honderd containertrucks voor de poort om containers op te halen, maar vanwege computerproblemen konden deze het terrein niet op, want waar lagen die op te halen containers? Op enig moment mochten we ook nog even de bus uit en konden we wat rondlopen vlakbij een kade waarop kranen aan het werk waren om containers uit een schip te halen. Dat laden en lossen van containerschepen gaat uren achtereen door. Als je op zo’n kade loopt, besef je pas goed hoe groot die containerschepen en die kranen zijn. Na een poosje stapten we weer in de bus en reden we weer terug naar de camping. Hoewel ik dit gebied nooit zou uitzoeken om daar in mijn vrije tijd rond te toeren en rond te kijken, was ik blij dit gezien te hebben. Het was zeer indrukwekkend.

De volgende morgen, zaterdagmorgen, werden wij, met trompetgeschal, gewekt door de organisatie van het weekend. Zij vertelden dat Elddis importeur en -caravandealer het weekend had gesponsord met gebak bij de koffie, dus werden kakelverse, heerlijke gebakjes rondgedeeld. Daar wilden wij best voor gewekt worden. Nadat we de de rest van de ochtend vrij konden besteden, stond op zaterdagmiddag een bezoek aan de Haringvlietsluizen op het programma. We kregen daar een film te zien over de watersnoodramp van 1953 en over de Deltawerken, waarvan de Haringvlietdam en de Haringvlietsluizen een belangrijk onderdeel zijn. Veertien jaar lang heeft men aan dit deel van de Deltawerken gewerkt. In 1971 was de bouw van dit complex voltooid.
Een belangrijke functie van deze dam is de afvoer van Rijn- en Maaswater. Vandaar een dam met 17 openingen. Ook zit er in die dam een schutsluis voor de scheepvaart en zijn er in een aantal pijlers speciale tunnels gemaakt waardoor vissen van het Haringvliet naar de Noordzee kunnen zwemmen (of andersom), zelfs als alle sluizen gesloten zijn.

Wat betreft het zaterdagavondprogramma stond aangekondigd: “naar het parkeerterrein naast het gemeentehuis in Hellevoetsluis” en “de komende uren zal uw behendigheid met ronde en rechthoekige voorwerpen worden getest.” Na een korte wandeling vanaf het parkeerterrein bleek onze bestemming in het uitgaansgebied van Hellevoetsluis te liggen en een bowlingbaan te zijn.
We konden daar gedurende ruim een uur laten zien wat we waard waren op de bowlingbaan. Ik begon goed: met mijn 1e bal gingen alle kegels om en in mijn 2e ronde kreeg ik in twee beurten ook nog alle kegels om. Daarna, wellicht aangestoken door te veel euforie, zakten mijn prestaties diep weg en eindigde mijn groepje van vijf op de 3e plaats. Waar ik het vorige Elddis-weekend met het merendeel van de prijzen naar huis ging, bleef ik nu met lege handen staan. Na het bowlen verkasten wij naar een naastgelegen grote zaal, waar in drie rijen lange tafels waren gedekt.
We moesten daar ons eigen portie eten klaarmaken. Op het programma stond een steengrilmaaltijd. Het werd een goedverzorgde maaltijd. Rond een uur of elf, iedereen had zijn buikje vol, liep de zaal langzaam leeg en vertrok iedereen weer naar de camping.

Zondag, rond 10.30 uur, was de traditionele afsluiting van het weekend. Normaliter op het middenterrein rond de vlag. Maar het begon die ochtend te regenen dus er leek een probleem te ontstaan. Leuk, want de camping bleek over een grote overdekte ruimte te beschikken, die we konden gebruiken. Daardoor konden we lekker droog van koffie en koekjes genieten, terwijl de campingbaas en de organisatoren van dit Elddis-weekend door de voorzitter uitvoerig werden bedankt. Na de uitreiking van het vaantje, het bewijs van aanwezigheid, en nadat een paar groepsfoto’s waren gemaakt, was het officiële gedeelte van het weekend afgelopen.

Daarna vertrok het ene na de andere equipe. Twee equipes bleven daarbij langer dan gepland. Niet omdat ze maar met moeite afscheid konden nemen, maar vanwege autopech. Voor één equipe moest zelfs assistentie door de wegenwacht uitkomst bieden. Uiteindelijk bleven er zondag van de ongeveer dertig equipes een stuk of zes equipes over. Wij bleven ook nog een nachtje. In alle rust bereidden wij zondagmiddag en maandagochtend onze terugreis voor. Op maandag reden wij aan het einde van de ochtend huiswaarts en keken terug op een erg geslaagd weekend met een erg leuke groep Elddis-vrienden.

Normaliter zouden wij ons à la minuut inschrijven voor het voorjaarsweekend 2014. Echter, dat weekend gaat onze zoon trouwen. Dus helaas moeten wij verstek laten gaan!

Met dank aan de organisatoren Jan en Rina van Harten en Gerard en Corrie Tode.

Willem en Marion van Baren

Bekijk hier de foto’s:

https://plus.google.com/photos/117875969782708858210/albums/6130640238841424113?authkey=CP306OOW8arKRw